تبليغاتX
> برهان - اشعاری از فایز
برهان

زندگی ام اتفاق مهمی در بیکران هستی نبوده و نداشته.تنها به شوق دانستن می زیم.

فايز دشتستانى شوريده شيدايى است كه دوبيتيهاى لطيف و عارفانه او بر جان‏مشتاقان مى‏نشيند.

چند تا از آنها را تقدیمتان میکنم اگر خوشتان آمد شما هم جن شعر برام بفرستید.

 

دلم تنگه چو ميناى شكسته
كه يارم با رفيق بد نشسته
همه گويند كه فايز تار بردار
صدا كى مى‏دهد تار شكسته...
                                            خبر دارى به من هجران چه ها كرد؟
                                             دلم را ريش و جانم مبتلا كرد
                                             ز مردم عشق تو پوشيده فايز
                                             ولى شوق تو رازش بر ملا كرد...

نمى‏بينم ز مردم آشنايى
نمى‏آيد ز كس بوى وفايى
مده فايز! به وصل گلرخان دل
كه آخر مى‏كشندت از جدايى...
                                             دلا نتوان به زلفش آرميدن
                                             از اين زنجير بهتر پا كشيدن
                                             تو اى فايز! مكن بازى به زلفش
                                             كه اين مار آخرت خواهد گزيدن...

نوشته شده در شنبه نهم دی 1385ساعت 10:25 توسط ع.برهان| |