بخشی از تالمات فلسفی شاعرانه ی من!
ای پشت ابر روشن تردید ها روان در سایه سار جاده ی بی انتها دوان
ای احتمال مطلق و امکان واجیات ای هستی عدم وش و میرای جاودان
ترسم که باشی و نبرم لذت حضور یا هم نباشی و بفریبـــــی مرا عیان
+ نوشته شده در شنبه دوم دی ۱۳۸۵ ساعت 9:53 توسط ع.برهان
|