گل ها  نابهنگام شکفتند... 
   زود خواندند مرغان آوازهای خامشان را..
    بهار چیزی نیست       جز خبط عجولانه ی زمین !
   تکرار اغفالی مداوم...                                      
    دیروز من هم       مخمور این فریب  
    گلبرگهای پوسیده ای  را  ..متعفن!   
  بر روی ساقه ی هستی ام       قی کردم                                   
    و نامش را نهادم :           "شکفتن"             
   ولی امروز    همه ی آرزویم        
   ...تنها پاییزیست....که پرپرم کند!