سیر در آفاق
مدتی این مثنوی تاخیر شد و از دیدار دوستان حقیقی ام در دنیای مجازی محروم بودم.چه کنیم که گاهی ما هم دل به دریا که نه دل به ابر ها می زنیم و سوار بر طایر آهنین بال به سیر در آفاق می پردازیم.امروز گرد راه هنوز با من همراه است تا فردا خدا چه خواهد.فعلا بدرود.
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم خرداد ۱۳۸۶ ساعت 1:40 توسط ع.برهان
|