وداع مایکل آنجلو آنتونینونی با این جهان پیربی بنیاد به فاصله چند ساعت از مرگ اینگمار برگمن، فیلمساز صاحب سبک سوئدی که یاد او را چند روز پیش گرامی داشتیم در نوع خود اتفاق نادر وغم انگیزی بود.آنتونیونی که فعالیت حرفه ای اش در عرصه ی سینما بیش از 6 دهه به طول انجامید یکی از بین المللی ترین فیلمسازان مدرن ایتالیا با افکار و گرایش های سیاسی بود که در اوایل دهه ی 70 با مجموعه ای از فیلم های بسیار شخصی به شهرت دست یافت. او پس از چندین سال کار با برخی از چهره های جنبش نئورئالیست پس از جنگ ایتالیا همچون روسلینی، فلینی و مارسل کارنه با مجموعه ای از فیلم ها که انعکاس بخش دلمردگی و خشک شدن عواطف در جامعه مدرن بودند به عنوان یکی از استادان برجسته ی فیلمسازی در ایتالیا شناخته شد و در سال 1995 هالیوود با اهدای جایزه ی اسکار برای یک عمر دستاورد حرفه ای به او که شامل 25 فیلم و چندین فیلمنامه می شداز او تقدیر کرد.

   این فیلمساز با استفاده از برداشت های بلند و دیالوگ های مختصر بیگانگی در دنیای مدرن را به مخاطبان آثارش نشان می داد و کسی بود که به همراه فدریکو فلینی کمک کرد تا سینمای پس از جنگ ایتالیا را از جنبش نئورئالیسم دور کرده و هرچه بیشتر به یک سینمای شخصی پر تخیل نزدیک تر کند. معروف ترین فیلم های او همچون «آگراندیسمان»و«قله زابریسکی» حال و هوای هیپی گری دهه ی 60 را تداعی می کردند و دیگر فیلم هایش گرایش های فرهنگ عامه بریتانیایی و آمریکایی ها را نشان می دادند. در فیلم «آگراندیسمان» او در سال 1996 دیوید همینگز نقش عکاس مدی را بازی می کند که تصور می کند ناآگاهانه  از قربانی یک جنایت عکس گرفته است.این فیلم جایزه ی نخل طلای جشنواره ی کن سال 1964 را به دست آورد.

   در سال 1969 او با فیلم «قله زابریسکی» توجه خود را معطوف آمریکا کرد.دیگر فیلم های درخشان او عبارت بودند از «صحرای سرخ» در سال 1964، «مسافر» در سال 1975 و بازی جک نیکولسون و «حرفه خبر نگار».

   با درگذشت او و برگمن جهان سینما دو غول خود را از دست داد و صبر بسیار بباید پدر پیر فلک را تا چنین فرزندانی بزاید.شاید هم هرگز نزاید!