انسان زندگی واحدی ندارد.
زندگي های بسيار دارد که يکی پس از ديگری می آيد.
و همين عامل فلاکت اوست
شاتوبريان (سخن آغازين کتاب اوهام از پل استر)
شايد اول عجيب به نظر بيايد.زندگی همان چيزيست که دنبالش هستيم. پس چرا تداومش عامل فلاکت ما می شود؟!
راز فلاکت در زندگی نيست، در مرگهاييست که بين زندگی ها می آيد.درست مانند نت های موسيقي که ميان سکوت به صدا در می آيند. وجود زندگي های بسيار مستلزم مردن های بسيار است.