دمی با عین القضات
ای عزیز ندانم که عشق خالق گویم ویا عشق مخلوق.عشق ها سه گونه آمد.اما هر عشقی درجات مختلف دارد:عشقی صغیر است و عشقی کبیر و عشقی میانه.عشق صغیر عشق ماست به خدای تعالی و عشق کبیر عشق خداست با بندگان خود.عشق میانه دریغا نمی یارم گفتن که بس مختصر فهم آمده ایم.
****
بدایت عشق بکمال عاشق را آن باشد که معشوق را فراموش کند که عاشق را حساب با عشق است با معشوق چه حساب دارد؟مقصود وی عشق است وحیات وی از عشق باشد و بی عشق او را مرگ باشد.در این حالت وقت باشد که خود را نیز فراموش کند که عاشق وقت باشد که از عشق چندان غصه ودرد و حسرت بیند که نه در بند وصال باشد و نه غم هجران خورد زیرا که نه از وصال او را شادی آید و نه از فراق او را رنج نماید.همه ی خود را به عشق داده باشد.
چون از تو بجز عشق نجویم به جهان هجران و وصال تو مرا شد یکسان
بی عشق تو بودنم ندارد سامان خواهی تو وصال جوی خواهی هجران
تمهیدات