پیشنهاد صاحب این قلم برای تعیین روز ولنتاین ایرانی از سوی دوستان با استقبال مواجه شد.همان طورکه

 خود نیز پیش بینی می کردم اغلب ، بیست و نهم بهمن ماه روز جشن اسفندگان یا سپندارمزد  را به عنوان روزعشاق در ایران پیشنهاد کردند. این روز روز بزرگداشت زن و زمین است که هر دو نماد زایش و زندگی می باشند.ایرانیان باستان این روز را با خواندن سرودهای مذهبی جشن می گرفتند.در این روز زنان سرور خانواده های مردسالار آریایی بودند و در این روز زمین که مادر همه ماست ستایش می شد.

معمولا این سئوال پیش می آید که چرا جشن اسفندگان در بهمن ماه برگزار می شد. در ایران باستان هر روز از سال نام مشخصی داشت و جشن اسفندگان در روز سیصد و سی و پنجم سال که طبق گاهنامه قدیم برابر بود با پنجم اسفندماه و آن را اسفند روز می نامیدند برگزار می شد. زمانی که حکیم خیام نیشابوری گاهنامه جلالی را طرح ریزی کرد، شش ماه اول سال از سی روز به سی و یک روز تغییر یافتند و اسفند ماه نیز به بیست و نه روز تقلیل یافت و به این صورت روز سیصد و سی و پنجم سال شش روز عقب کشیده شد و بیست و نهم بهمن ماه شد اسفند روز و روز جشن اسفندگان.البته اطلاعات تخصصی تر در این باره را می توانید در دو کتاب " گاهشماری و جشن های ایران باستان"نوشته هاشم رضی و" دانشنامه مزدیسنا" تالیف جهانگیر اوشیدری بیابید.

به گمان این حقیر این روز هم به دلیل پیشینه ی فرهنگی و هم به جهت نزدیکی اش به چهاردهم فوریه می تواند جایگزین مناسبی برای این امر باشد.بنابر این فردا در این مکان مجازی هم به عشاق تبریک خواهیم گفت و هم از یاران خوبمان« تمشک تلخ ،رها ،صدف ،رابط سایه سار خیال،مریم،رضا» سپاسگزاری خواهیم کرد به خاطر پیشنهاد ارزنده و مناسبشان؛ اما راستش را بخواهید نمی دانم با چه ساز و کاری از بین این عزیزان، سه نفر را برای دریافت هدیه انتخاب کنم. پس  تا فردا روز ولنتاین ملی!