برهان

این روزها دوستتر دارم بجای دیده سپردن به مواعظ تلویزیون «حسین وارث آدم» شریعتی را بخوانم و بجای گوش دادن به رادیو «حماسه حسینی» مطهری را بخوانم و بجای سینه زدن در تکیه دولت!«شهید جاوید» صالحی نجف آبادی را دوباره بخوانم. دوستتر دارم از صدای مداحان محرف دور باشم و مراثی عمان سامانی و محتشم کاشانی و حجه الاسلام نیر و شهریار را زیر لب زمزمه کنم. دوستتر دارم حماسه بشنوم و بگویم نه تراژدی!حکایت وصال عاشقانه حسین را تکرار کنم نه درماندگی اهلبیت و دردانه های پیامبر را! نه... از همه اینها بهتر و بیشتر خواندن تاریخ مرا می گریاند...تاریخ ... تاریخ ..... های تاریخ که از تو تنها یک چیز آموختیم و آن این که کسی از تو نیاموخت.نه برده و نه ارباب.نه رعیت و نه حاکم! درود بر حسین که با علم لدنی اش می دانست که گوش آیندگان بسیار سنگین است و خواست فریادی بزند که:

 هیهات منا الذله

 شاید ذلت پذیران تاریخ از خواب برخیزند