برهان

با اين كه ارتش ايران به فرماندهي ژنرال «زرمهر» هپتالها را شكستي سخت داده بود، بزرگان كشور در يك نشست محرمانه در 17 نوامبر سال 487 ميلادي تصميم گرفتند كه شاه را بركنار و قباد پسر پيروز (شاه اسبق از دودمان ساساني) را بر جاي او بنشانند و اين تصميم، بدون خونريزي عملي شد.
     قباد براي نشان دادن شايستگي خود و اين كه بزرگان كشور در انتخاب او اشتباه نكرده بودند شخصا با سپاهي به جنگ قوم نيمه زرد «خزر» رفت و اين قوم را شكستي سخت داد به گونه اي كه نيمي از خزرها آواره اروپا شدند و به دين يهود گرويدند. با وجود اين كه ديگر اثري از خزرها در اطراف درياي مازندران نيست، معلوم نيست كه به چه علت ما هم اين درياچه را «خزر» مي خوانيم، حال آن كه جهانيان آن را درياي «كسپيان» مي گويند، همان نامي كه مورخان يونان باستان به دليل سكونت قوم ايراني كسپيان (گيلاني ـ قزويني) بر آن نهاده اند.